Hayatın büyük kısmı büyük kararlarla değil, küçük tekrarlarla kuruluyor.
Son günlerde kendimi daha çok elektronik müzik dinlerken buldum. Seçki de doğal olarak o tarafa doğru kaydı. Ama bölümün asıl çıkış noktası müzikten önce geldi. Geçtiğimiz günlerde İlksen Mavituna'nın Apaçık Radyo için yaptığı Dave Mustaine röportajını izledim. Röportajın sonunda Mustaine'in hastalık sürecini ve tüm bunlara rağmen bugün hâlâ turnelere çıkmayı sürdürmesini dinlerken aklıma takılan tek şey "devam etmek" oldu.
Bu dünyadaki zamanımızın çoğu büyük kırılmalardan değil, tekrar eden küçük hareketlerden oluşuyor. Uyanmak. Yatağı toplamak. Bir arkadaşını aramak. Her gün önünden geçtiğin vitrindeki yansımana bakmak. Günün modunu belirleyecek o şarkıyı seçmek. Hep aynı kaldırım taşına basmaya çalışmak… Küçük ritüeller. Bunların hiçbiri tarihi değiştirmiyor. Ama büyük ihtimalle bizi değiştiriyor. Belki bu yüzden bu hafta kes/biç de acele etmiyor.
Tirzah - Highgrade – Hive Mind (Speakers Corner Quartet Remix) ve Dani Siciliano'nun All Thee Above'uyla başlayan yolculuk, büyük sözler söylemek yerine küçük ayrıntılarda dolaşıyor. Andrew Ashong ve Theo Parrish'in Flowersı, Hector Plimmer'in Let's Stayi ve Leon Vynehall'ın Movements (Chapter III)ü, hareket etmekle kalmak arasında gidip gelen o tanıdık salınımı farklı biçimlerde hissettiriyor.
Herbert'in Foreign Bodiesi, yine Dani Siciliano'nun sesiyle bedenin kırılganlığını duyulur kılıyor. Yıllar sonra Herbert evrenine katılan Momoko Gill'in No Othersı ve Max Graef'in Jazz 104ü de seçkinin aynı akışını sürdürüyor; caz, soul ve elektronik arasındaki sınırlarda turluyoruz.
Bu bölümde Jim Jarmusch'un filmlerinden kısa ses parçaları duymanızın sebebi de biraz bu. Herbert'in müziği gibi Jarmusch'un sineması da büyük anlatılardan çok küçük ritimlerle ilgileniyor. Aynı yürüyüşler, aynı kahveler, benzer şiirler, yakın sessizlikler... Karakterleri dünyayı değiştirmeye çalışmıyor; yalnızca ertesi güne uyanıyor ve yollarına devam ediyor.
Programın ikinci yarısında Anchorsong'un Common Groundu ortak bir zemin arıyor. Bjarki'nin Líta og Leirası, Move D'nin Silk Dubu ve Jan Jelinek'in Tendencysi tekrarın durağanlık değil, dönüşüm olabileceğini hatırlatıyor. Aynı hareket her seferinde biraz değişiyor; tıpkı her günün birbirine benzeyip hiçbir zaman aynı olmaması gibi.
Kapanışta Hauschka'nın Radarı var. Bir final gibi değil. Uzakta hâlâ hareket eden şeyleri yakalamaya çalışan bir anten gibi. İnsan ister istemez düşünüyor. Açık Radyo'nun sesi yeniden FM bandına karışsa ne güzel olurdu. Bu programdaki sesler de antenlerden geçip şehrin üzerine yayılsa...
Gerçi bu sesler ne kadar yaşar, bilmiyorum. Ama insanlar çok uzun zamandır aynı şeyleri yapıyor.
Birbirlerine şarkılar bırakıyorlar.
Masalar kuruyorlar.
Tohum ekiyorlar.
Çocuk yetiştiriyorlar.
Resim yapıyorlar.
Radyo programı hazırlıyorlar.
Her şeyin bir gün biteceğini biliyorlar. Ve yine de yapmaya devam ediyorlar.
İçinden geçen parçalar:
Tirzah - Highgrade – "Hive Mind (Speakers Corner Quartet Remix)"
Dani Siciliano – "All Thee Above"
Andrew Ashong & Theo Parrish – "Flowers"
Hector Plimmer – "Let's Stay"
Leon Vynehall – "Movements (Chapter III)"
Herbert – "Foreign Bodies"
Momoko Gill – "No Others"
Max Graef – "Jazz 104"
Anchorsong – "Common Ground"
Bjarki – "Líta og Leira"
Move D – "Silk Dub"
Jan Jelinek – "Tendency"
Hauschka – "Radar"
Kırpılmış diğer sesler:
Yürürken ıslık çalan biri
Dijital saat alarmı
Yatak çarşafının sesi
Diş fırçalama
Çay koyma ve fincan sesleri
Yağmur
Kedi mırlaması
Ghost Dog: The Way of the Samurai: "Emptiness is form"
Ghost Dog: The Way of the Samurai: hip hopçı isimleri sahnesinden alıntı
Paterson: "Water Falls" şiiri, “Another One” ve finaldeki "The Line" şiiri
J. Hakan Dedeoğlu sesli mesajı
Dave Mustaine’in İlksen Mavituna ile Apaçık Radyo için gerçekleştirdiği röportajının final cümlesi
